زندگی کنیم
اما آنگونه زندگی کنیم
که غوطه ور شویم در آسمان بدبختیهایمان و دل ببندیم به دلخوشیهای ستاره بارانمان.
بدون انتظارهای عجیب و غریبِ دور برای قهقهه های بلند و شکوا از تنهایی هایمان.
ما زاده شدیم برای ساختن روزگار، آنچنان دیوانه وار که نیندیشیم به پستی بلندی های راهمان و نلرزیم برای عبور از راه های نخ نمای مسیرمان.
ما آمدیم برای زیستن نه ماندن که عمر به سر می رسید اگر در انتظار شادی های دور، دست به بغل، منظر چرخ فلک می ماندیم که برای این بار باز بچرخد به سازِ دلمان.
مینا شعاع_فروردین1404
+ نوشته شده در یکشنبه دهم فروردین ۱۴۰۴ ساعت 8:32 توسط مینا شعاع
|