# منظومه فرهاد و شیرین سرودۀ شعله
نی‌ریزی.
شامل[ ۳۵۱۰بیت] تصحیح دکتر مختار کمیلی
ارائه در فضای مجازی: فاطمه شعاع

قسمت 1️⃣2️⃣1️⃣
ابیات 2370 الی 2390


۲۳۷۰.چو صبح از کوهْ خورشیدِ درخشان
چو رخسار شکر گردید رخشان

بر آمد آفتاب از کوه خاور
چو دیدار شکر از زیر چادر

در آمد زند خوان در نغمه و ساز
به آهنگ مُغان بر داشت آواز

نوا برداشت هر مرغی به آهنگ
شد از خورشیدْ گیتی کهربا رنگ

بر آمد بانگ کوس از درگه شاه
برون شد یوسفِ خورشید از چاه

۲۳۷۵. خروس صبح از نو پرفشان شد
جهان زان پرفشاندن زرفشان شد

بر آمد چشم خسرو از شکر خواب
به سنبل تاب زد بر برگ گل آب

بر آمد بر فراز تختِ جمشید
فروزان چهره اش چون قرص خورشید

صف اندر صف غلامان ایستاده
رخ اندر پای پیلِ شه نهاده

به پیشش صف زده یکسر
وُشاقان
چو گردِ چشم خوبان خیل مژگان

۲۳۸۰.حمایل بر میان تیغ گهربار
زخون ریزی بسان ابروی یار

سنانها هر طرف بنموده بر پا
چوقدّ لُعبتان سرو بالا

نقیبان هر یک از بانگ روارو
همه بیدار همچون بخت خسرو

به پیش کاخ سرهنگان هشیار
ستاده جابجا چون نقش دیوار

فراز تخت زر بنشسته خسرو
زتاجش بر زمین افتاده پرتو

۲۳۸۵. در ایوان ماهرویان پریوَش
چو شمشاد ایستاده دست برکَش

به دست هر یکی جامی ز گوهر
در آب خشک کرده آتشِ تر

ز بس زیور که بر اورنگ جم بود
ندانم کاخ یا باغ ارم بود

ثنا بر شاه دوران، ساز کردند
زبان بهر دعایش باز کردند

به نزدیکان در گه کرد رخ شاه
که در صحرا برند اسباب و خرگاه